La UK en Beijing por mi estis unu el la plej memorindaj, kaj pro la beleco de la lando kaj la urbo, kiujn mi kaj mia edzino tiam unuafoje vizitis, kaj pro la amika akcepto de la esperantistaj gastigantoj. En la oficiala antaŭkongreso, same kiel dum la kongreso kaj dum postkongresa ekskurso, ĉie imponis al ni la kora kaj amikeca akcepto kaj helpemo de lokaj esperantistoj. ĝis nun unu el miaj plej popularaj lumbildoj pri Esperanto estas tiu, kiu montras grupeton de israelaj esperantistoj sur la Granda Muro.
En 1986, vizito de israelanoj en Ĉinio estis tre malofta okazo, kaj tiu vizito, kiu fariĝis ebla dank' al Esperanto, estis tiom speciala ke aperis pri ĝi artikolo en unu el la ĉefaj tagaj gazetoj de Israelo. Nun, 14 jarojn poste, ni organizas la Universalan Kongreson en Tel-Avivo kaj esperas reciproki tiun gastamon al la ĉinaj partoprenantoj. Por ni, la vojaĝo tra Ĉinio havis tri pintojn: la Granda Muro norde de Beijing, eble la plej fama simbolo de Ĉinio en la okcidenta kulturo, la terakota armeo en Xi'an, mirinda arkeologia atesto pri glora pasinteco, kaj la luna pejzaĝo de la rivero Lijiang ĉe Guilin, unu el la plej belaj naturaj belecoj, kiuj ja abundas en Ĉinio.
Nun eble mi povas sugesti al la vizitantoj de la ĉi-jara kongreslando Israelo tri similajn pintojn, kvankam ja tute aliajn:
Al tiuj tri pintoj aliĝas dekoj da kulturaj, religiaj, arkeologiaj kaj naturaj juveloj, kiel la serena Lago de Galieo, ĉirkaŭita de palmarboj kaj montoj kaj ĉe la alia ekstremo Eilat - kie la tropikaj fiŝoj kaj koraloj de la Ruĝa Maro kuniĝas kun la granitaj dezertaj montoj por krei ripozan etoson for de la pulsanta moderna mondo.
Israelo estas ankaŭ etnologie kaj socie bolanta mikspoto: ĉi tie restariĝis la juda popolo el la cindroj de la Holokausto, kies teruran historion rakontas la muzeo de "Yad Vaŝem" en Jerusalemo kaj la "Domo de Diasporo" en Tel-Avivo, kie oni povas dum malmultaj horoj sekvi dumil jarojn da historio. Sed tuta Israelo estas ja vivanta etnografia muzeo, kien enmigradis kaj kie miksiĝas kaj lernas kunvivi judoj el ĉiuj partoj de la mondo, judoj kun araboj, israelanoj kaj palestinanoj. Nun, post preskaŭ centjara konflikto, la du popoloj ekmarŝas sur la longa kaj malfacila vojo al paco kaj kunekzisto. Vizitante Jerusalemon kaj la Palestinan aŭtonomion, oni povas spekti tiun procezon efektive okazantan ĉiutage. "Kulturo de Paco" estas ankaŭ la ĉeftemo de la Universla Kongreso de Esperanto, kiu estis elektita kiel flagŝipa evento de la jaro de Paco de Unesko.
Sendube oni multe lernos kaj vidos en tiu kongreso - pri la lando, pri ĝia popolo, pri ĝiaj kulturaj kaj naturaj trezoroj, pri ĝia kvarmil-jara historio kaj pri ĝia ŝtorma kaj ekscitiga moderna historio, kiu estas forĝata ĉiutage, eĉ dum la kongresaj tagoj.